Wspólne sprawy
Czyli krótko i na temat, o sprawach, które dotyczą po prostu całej kultury. Dlaczego kulnes jest cool? Komu tak naprawdę opłaca się korzystanie z legalnych źródeł kultury? Komu może zagrażać legalizacja? Co musi się zmienić, żeby w Polsce zapanowała moda na cyfrową kulturę z legalnych źródeł?
Cyfrowe archiwum Wojciecha Plewińskiego

CZYTELNIA KULTURALNA

/ Wspólne sprawy

Cyfrowe archiwum Wojciecha Plewińskiego

Cyfrowe archiwum Wojciecha Plewińskiego

Fundacja Sztuk Wizualnych uruchomiła właśnie stronę internetową dokumentującą reporterski dorobek legendy polskiej fotografii powojennej Wojciecha Plewińskiego.

Wojciech Plewiński (ur. 1928 w Warszawie) jest przez całe dorosłe życie związany z Krakowem. Tu studiował architekturę, tu rozpoczął karierę fotograficzną - jak wspomina, za swoje pierwsze zdjęcia otrzymał w konkursie turystycznym menażkę i plecak; ta skromna zachęta „wystarczyła na całe życie”.

Jednak to nie fotografia turystyczna stała się znakiem rozpoznawczym Plewińskiego. Od samego początku kariery związany był z krakowskim tygodnikiem "Przekrój": dostarczał portrety na okładkę pisma, zdjęcia młodych, atrakcyjnych kobiet. Właśnie z takich fotografii jest najlepiej znany. Inny ważny nurt jego działalności to fotografia teatralna: jego archiwum tworzy prawdziwą historię polskiego teatru powojennego.


Z cyklu "Italia 57", fot. W. Plewiński

Fundacja Sztuk Wizualnych podjęła się opracowania innej, mniej znanej części dorobku artysty: fotografii reporterskiej, stanowiącej unikalne świadectwo rzeczywistości powojennej.

Owocem dwuletniego przedsięwzięcia będzie platforma internetowa zawierająca ponad 2 tys. w znacznej mierze niepublikowanych zdjęć (2016) oraz wystawa najważniejszych cykli reporterskich Plewińskiego (2017).

"Reportaże Plewińskiego, oglądane dzisiaj, uderzają doskonałym kadrowaniem, pewnym, szybkim i powtarzalnym, zainteresowaniem człowiekiem i jego najbliższym otoczeniem" – mówi Wojciech Nowicki, kurator platformy i wystawy. Tematem zdjęć Wojciecha Plewińskiego jest często portret; zwraca wreszcie uwagę zdolność do oddania tego, co można nazwać duchem czasów. Fotograf skupia się na tym, co jemu samemu wydaje się ciekawe (co o tyle łatwo wyjaśni, że jego zdjęcia powstawały na obrzeżach zamówień prasowych lub zgoła bez zamówienia), przy okazji nie pozostawiając wątpliwości co do tego, kiedy zdjęcia zostały wykonane.

Na platformę wojciechplewinski.com składają się dwie warstwy. Pierwsza to ponad 2 tys. zdjęć stanowiących cyfrowe archiwum fotografa. To bogaty wybór, pozwalający na zapoznanie się z najlepszymi zdjęciami z całej jego sześćdziesięcioletniej kariery. Druga warstwa to wirtualna galeria: dwanaście cykli z lat 1957–2003 wybranych przez kuratora projektu.


Słupsk, z cyklu "Ziemie Zachodnie", fot. W. Plewiński

Przedstawiony materiał uzupełniają teksty dotyczące samego fotografa, jak i poszczególnych cykli, a także wybór portretów artysty i materiały archiwalne. Poszczególnym cyklom towarzyszy odautorski komentarz audio, w którym Wojciech Plewiński ujawnia okoliczności powstania kolejnych cykli, a także krótki film wideo, w którym fotograf opowiada o swojej karierze fotograficznej.

Celem Fundacji Sztuk Wizualnych, jak i samego artysty jest zwrócenie uwagi szerszej publiczności na inną stronę twórczości Plewińskiego. Jawi się on jako jeden z klasyków polskiej fotografii drugiej połowy XX wieku, także za sprawą reportażu.



Do góry!