„Nie wyobrażam sobie mojego życia bez teatru. Mojego życia zawodowego, ale w ogóle mojego życia bez teatru. Teatr to jest ten poligon. W teatrze właściwie poznaję siebie, w teatrze dłubię w sobie, w teatrze mam szansę na to, żeby otwierać różne zakamarki, których nie znam. Teatr to jest podróż – nieustająca, niezwykła podróż w wielu kierunkach. I na zewnątrz, w stronę widza, i podróż w głąb swojej postaci – w głąb mnie samej” – powiedziała Danuta Stenka odbierając Nagrodę im. Ireny Solskiej za wybitne osiągnięcia aktorskie. 

„Trafiłem do tego zawodu bez żadnych wielkich ambicji bycia aktorem. Imam się różnych części zawodu aktora trochę z ciekawości, a trochę dlatego, że bardzo lubię kabaret. (…) Mentalnie przetrwałem nienawiść do Ferdka, choć dalej mnie denerwują zaczepki na ulicy typu: „Ferdek, choć no na browara, cycu jeden, ja pierdzielę”. Ale nie ma się co denerwować, chłopie, nie ma sensu, dla wielu jesteś właśnie tylko Ferdkiem. Niektórzy się dziwią, że wychodzę z samochodu i nie jestem pijany, albo że nie mam piwa w ręku. Taki los.” - mówi Andrzej Grabowski. O wyzwaniach aktorstwa oraz swoich artystycznych poszukiwaniach aktor opowiada w rozmowie z Pawłem Rojkiem.

„Ja chyba sam sobie tak to rozdzieliłem, że na fortepianie jestem liryczny, taki do serca przyłóż. Taki śliczny-liryczny. Z kolei na saksofonie rzeczywiście lew się budził i grałem free jazz. Grałem ostro, grałem wysoko, grałem ze wszystkimi bokami i przyległościami.” – opowiada Włodzimierz Nahorny. Rozmowę z kompozytorem i mulitiinstrumentalistą, z okazji jego 80. urodzin przeprowadził Jerzy Szczerbakow.