Jak Georges Seurat uwięził energię kankana w matematycznym rygorze.
Czy możliwe jest, by zamknąć energię tańca w matematycznym porządku? Georges Seurat (1859-1891) udowodnił, że sztuka i nauka mogą iść w parze, tworząc nową jakość w malarstwie. Neoimpresjonizm, którego był pionierem, narodził się z potrzeby uporządkowania spontaniczności impresjonizmu i nadania jej ścisłych zasad. Nurt dążył do świadomej kompozycji, stosował zasady dywizjonizmu, czyli metody polegającej na rozdzieleniu barw na pojedyncze plamy lub linie, oraz pointylizmu, czyli stawianiu kropek czystej barwy, tak by z odległości kolory się ze sobą zlewały. W rezultacie stał się całkowitym zaprzeczeniem impresjonizmu. 

Konie, uwielbiane przez sportowców i rody królewskie, hołubione przez malarzy, tym razem zagościły na wielkim ekranie za sprawą wchodzącego właśnie do kin filmu „Wielka Warszawska” w reżyserii Bartłomieja Ignaciuka. To pełna zwrotów akcji opowieść o sporcie, mafii i skomplikowanych relacjach międzyludzkich, z główną rolą znakomitego w tej produkcji Tomasza Ziętka. Sensacyjne widowisko osadzone jest w świecie wyścigów konnych w Sopocie i na warszawskim Służewcu. Film, który warto obejrzeć na wielkim ekranie, właśnie wszedł do kin.

Nowy Rok to nowe otwarcie również z perspektywy zasobów kultury, z których możemy korzystać bez konieczności uzyskania ogólnie wymaganego przez prawo autorskie zezwolenia od podmiotu uprawnionego (np. twórcy) z tytułu autorskich praw majątkowych. Z dniem 1 stycznia 2026 r., na skutek wygaśnięcia autorskich praw majątkowych do utworów, zasoby tzw. domeny publicznej zostają bowiem wzbogacone o kolejne dzieła. To dobry pretekst by po raz kolejny przybliżyć nie tylko samo pojęcie domeny publicznej, ale również praktyczne konsekwencje „uwolnienia” autorskich praw majątkowych do utworów.