Józef Chełmoński jak nikt inny potrafił obserwować przyrodę. Podchodził do niej z uwagą i niemal religijnym zachwytem, bowiem natura wydawała mu się najbliższa Bogu. Obraz znany jako „Żurawie” (lub bardziej poetycko: „Powitanie słońca”) zrodził się z takiego spojrzenia na rzeczywistość. Oglądając go trudno nie poczuć podobnych emocji i nie zachwycić się pięknem świata widzianego okiem Chełmońskiego.

„Różni twórcy filmowi mieli wpływ na moją twórczość. Nie sięgam jednak bezpośrednio do takich inspiracji, staram się nie cytować innych twórców. Doceniam ich za to, że idą za swoją myślą, bo wtedy czuję, że chcą mi coś ważnego powiedzieć.” – mówi reżyser i scenarzysta Tomasz Wasilewski w rozmowie dla Legalnej Kultury.

„Zwykle szukam bohatera gdzieś daleko, biegam za nim z kamerą, śledzę jego życie, a tu pomyślałem sobie, że odwrócę zasady gry, stanę z kamerą na balkonie i pod ten mój balkon, w ten mój kadr, wejdzie mi cały świat. Miałem założenie, że jeśli wystarczająco długo będę stał, to może mi się uda złapać tutaj przekrój społeczny. Bogaci, biedni, młodzi, starzy, szczęśliwi i ci mniej. Takie marzenie reżyserskie, żeby pogadać ze wszystkimi o najważniejszych sprawach.” – mówi Paweł Łoziński, dokumentalista, autor „Filmu balkonowego” w rozmowie z Pawłem Rojkiem.