W Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie trwa wystawa „Edward Dwurnik. Duma i wstyd”. Przedstawia ona twórczość artysty z lat 70. i 80. – jego dwa główne cykle malarskie, zatytułowane „Sportowcy” i „Robotnicy”. Jest to wynik postawy artystycznej malarza ukształtowanej na przełomie lat 60. i 70. Wiąże się ona z ironicznym dokumentowaniem masowego awansu społecznego i realiów życia w PRL-u. Wystawę będzie można zobaczyć do 28.02.2027 roku.

W 1925 r. Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885-1939) radykalnie porzucił sztukę. Nie znaczy to, że zrezygnował z malowania. Po prostu postanowił zajmować się odtąd tworzeniem portretów, co uważał za działalność użytkową, a nie artystyczną. Spójrzmy, wobec tego na jedno z jego najoryginalniejszych dzieł malarskich: portret Maryli Grossmanowej, znany jako „Fałsz kobiety”.

Ksiądz Jan Kaczkowski zapisał się w pamięci wielu osób jako duchowny niezwykle bezpośredni i obdarzony błyskotliwym poczuciem humoru, a jednocześnie potrafiący mówić o sprawach najtrudniejszych z wyjątkową uważnością. Dokument „Dzień dziecka księdza Jana Kaczkowskiego” w reżyserii Artura Wierzbickiego pokazuje go jednak z perspektywy bardziej osobistej niż ta, którą znamy z publicznych wystąpień, książek i medialnych rozmów. Film trafi do kin 11 września.