Twórczość Andrzeja Wajdy to unikalny dialog kina z malarstwem, zakorzeniony w jego studiach na krakowskiej ASP. Reżyser nie tylko cytował konkretne dzieła, ale budował kadry według zasad kompozycji mistrzów. W „Weselu” ożywił wizje Matejki i Wyspiańskiego, nadając im filmową dynamikę. Potrafił łączyć polski symbolizm Malczewskiego z nowoczesnym światłem Hoppera, tworząc język wizualny, w którym obraz znaczy więcej niż słowo. Kluczowa dla Andrzeja Wajdy, zarówno osobiście, jak też jako inspiracja – była relacja z Andrzejem Wróblewskim – to drastyczność cyklu „Rozstrzelaania” ukształtowała estetykę śmierci w „Kanale”, a styl malarza miał wpływ na wiele innych filmów laureata Oscara.

W 2026 roku Polska oddaje hołd Andrzejowi Wajdzie z rozmachem godnym Mistrza. Retrospektywy, wystawy, konferencje, spotkania z artystami i panele dyskusyjne – kalendarz jubileuszu 100. rocznicy urodzin Andrzeja Wajdy pęka w szwach.

„Wolność po włosku” to elektryzujący portret wybitnej włoskiej pisarki Goliardy Sapienzy, jednej z najbardziej niezwykłych kobiet lat 80. – niepokornej outsiderki wymykającej się wszelkim kategoriom, która latami czekała na odkrycie, a której portret na wielkim ekranie kreśli Mario Martone, („Nostalgia”). Prezentowany na MFF w Cannes jego najnowszy film „Wolność po włosku” to opowieść o przyjaźni, siostrzeństwie i potrzebie wolności.